موضوع: بررسی شرط تامین بازار داخلی(Domestic Market Obligation) در قراردادهای مشارکت در تولید

تاریخ: 1395-09-05

همانطور که مستحضرید،در قراردادهای مشارکت در تولید،در صورت اکتشاف تجاری و توسعه میدان،تولیدات بر اساس سهم هر یک از طرفین بین کشور صاحب نفت و شرکت بین المللی نفتی در طول مدت قرارداد تقسیم می گردد.برای مثال 80 درصد برای کشور میزبان و 20 درصد برای شرکت بین المللی نفتی جدای از بررسی موضوعات مالی قرارداد فوق که از حوصله ی پست حاضر خارج است،در اصل کشور صاحب نفت متعهد می گردد که سهم شرکت بین المللی نفتی را در نقطه معینی(برای مثال نقطه صادرات) به شرکت مزبور تسلیم نماید.اصولا در قراردادهای مشارکت در تولید پیش بینی می گردد که اگر کشور صاحب نفت،به نفت بیشتری علاوه بر 80 درصد مذکور احتیاج پیدا کرد،شرکت بین المللی نفتی بایستی ابتدا نفت خود را به کشور صاحب نفت بفروشد و باقی مانده سهم خود را به دیگر مشتریان واگذار نماید.به بیان بهتر شرط domestic market obligation نوعی حق تقدم برای کشور میزبان ایجاد می نماید تا سهم نفت مربوط به شرکت بین المللی نفتی را خودش خریداری کرده تا از این طریق به نیازهای داخلی خود پاسخگو باشد.اصولا گنجاندن این شرط حاوی تخفیفی جزئی برای کشور میزبان یا صاحب نفت می باشد.سابقه ی گنجاندن این شرط را می توان در قراردادهای امتیازی یافت که در آنها کشورهای میزبان برای خود حق اولویتی در خریداری نفت از صاحب امتیاز قرار می دادند تا از این طریق به تامین بازارهای نفتی داخل کشور پاسخگو بوده و نیاز شرکت های خود را تامین نمایند.با توجه به اینکه در قراردادهای خدمات تعهد به تسلیم نفت از جانب کشور میزبان وجود نداشته و حتی در قراردادهای بای بک یا بیع متقابل،تسلیم نفت برای کشور میزبان یک امر اختیاری تلقی می گردد،لذا بررسی شرط تامین بازار داخلی،منتفی است.

جهت دانلود پی دی اف خبر کلیک کنید.